9. jun, 2015

06-06 en 07-06: passief voetballen en fietsrevalidatie

Zaterdag 06-06

Als ik even het factsheet over de patellapeesruptuur en de diverse fases van revalidatie erbij pak, dan blijkt dat ik qua ontwikkeling al in fase 4 zit (week 20 t/ 24) hoewel ik 11 weken na de operatie zit en eigenlijk nog in fase 2 zou zitten.

Het is zo’n heerlijk weer dat ik eigenlijk zo snel mogelijk weer op de fiets wil zitten, maar zo in de ochtend wil van alles tegelijk. Ontbijten, koffie drinken, piano spelen, boek lezen, krant lezen en ook beetje werken. Ik vind het altijd lastig een keuze te maken en vanochtend valt die toch op de luie variant. Krant lezen en koffie op het balkon met zon in de ochtend. Mensen vragen dat altijd: “heb je een balkon op het oosten of westen”, “dat is zo lekker als ’s avonds de zon erop staat”… Ik weet dat eigenlijk nooit of mijn balkon op het zuiden, oosten, westen of noorden ligt, ik vind het eigenlijk ook onzin. Alsof ik er niet was gaan wonen als er in de avond zon op stond.  Ik moet het er mee doen, en nu dat balkon in de ochtend zon heeft dus op het oosten, ga ik in de ochtend in het weekend op het balkon zitten.

Maar goed, kort na de koffie begint het toch te kriebelen en zet ik alles in gereedheid om te gaan fietsen voor een rondje Groenekan, Maarsseveen, Tienhoven, Breukeleveen, Boomhoek, Nieuw-Loosdrecht, Hilversum, Lage Vuursche en weer terug naar Bilthoven. Deze keer alweer 28 km per uur. Het blijft allemaal lekker flaneren op de fiets. Nergens forceren en krap 45 km in totaal op de teller. Einde van de middag heb ik nog afgesproken met Peter en Inge en Marijke op het terras op het Ledig Erf en dat doe ik ook nog even met de stadsfiets dit keer. Ik had een plekje gevonden bij De Poort, maar dat is wel in de schaduw en niet naar de zin van de andere 3 dus na te betalen verkassen we naar Stelios (een nieuwe Griekse tent) aan de overkant van de weg. Prima terras met buitengewoon veel zonuren. De gesprekken gaan over van alles en nog wat en als we binnen wat gaan eten, dan begint Peter plots over het feit dat Gerrieke failliet is en hoe dat nou moet. Ik begin over dat ik onaangenaam verrast ben en het ook niet niks is om zelf zo’n camping te runnen maar meld dat ik het ook niet zo goed snap want ze heeft toch alleen de camping Bukovina Buiten gepacht? Peter begrijpt het even niet en dan begrijp ik plots mijn misverstand: hij had het over “de Grieken” en niet over “Gerrieke”. Na deze babylonische spraakverwarring hebben we ook geen antwoord op de vraag hoe het nou moet met de Grieken. Waarom moesten “wij” in “Europa” iets met de Grieken en is er de eeuwige “met zijn allen” mentaliteit van de Europese unie. Uit het Grieks komt het woordje democratie, dat weet iedereen wel natuurlijk, maar dat blijkt een hoop meer consequenties op politiek vlak te hebben gehad in de geschiedenis van de Europese Unie dan misschien wel terecht was. De bakermat van de democratie kon toch niet buitengesloten worden buiten de Europese Gemeenschap, ook al is het hoog verheven elitaire Griekenland van 800-500 voor Christus op geen enkele manier te vergelijken met het Griekenland van nu met zijn sirtaki, bifteki en keftedakia, en na Denemarken, Ierland en het Verenigd Koninkrijk in 1973 werd Griekenland lid van de EG in 1981. En dat terwijl de staten die hun zaakjes financieel-economisch net zo beroerd op orde hadden, pas veel later toegelaten werden: Cyprus en Slowakije in 2004 en Bulgarije en Roemenie in 2007. Ook in 1981 moesten alle financiële zeilen bijgezet worden om de EG niet te laten verdrinken en naar de zeebodem te laten afzakken met Griekenland onder het goedkeurend oog van Poseidon. En nu gebeurt hetzelfde zonder enig teken van beterschap van de Griekse regering.

Ik wil deze discussie aan gaan met de 18-jarige Griekse serveerster, die me een type lijkt dat wat makkelijker te overtuigen is, maar word door Inge ervan om mij onverklaarbare redenen weerhouden. Waar zeik ik eigenlijk ook over: schoenmaker, blijf bij je leest, en als er überhaupt ergens geen verstand van te hebben is, is het wel politiek, en de Europese in het bijzonder.

Ik moet direct afrekenen want het is al bijna half negen en ik heb met Herman Lenferink afgesproken in O’ Connell, de Ierse pub in de buurt van het Jans Kerkhof om de Champions League finale te gaan kijken. Voetbal kijk ik eigenlijk alleen als het A. ergens over gaat en B. het niveau dermate hoog is dat ik er ook door in vervoering kan raken. Nou heeft Barcelona zeker dat niveau en Juventus ook op zich wel. Ik kom aanfietsen en het is er inmiddels bomvol. Herman heeft per SMS al laten weten dat ik hem waarschijnlijk niet kan vinden maar hij zit links achterin. Ik ga 5 min voor de aftrap toch proberen hem te vinden wat inderdaad niet lukt en besluit rechts achterin dan maar te kijken. Het vervelende van voetbal in grote groepen kijken en met name in cafés of voor grote schermen is dat  er mensen bij zijn die normaal of nooit voetbal kijken of het nooit gespeeld hebben op enig niveau en vaak is het een combinatie van beide. En dan is er nog een kijkersvariant die ongevraagd commentaar geeft bij elke spelsituatie, waarbij het schaamrood op de kaken van de toehoorders komt: deze kijkersvariant heet de vrouw.

Het op gelijke hoogte komen van Juve in de 2e helft. Het spelbeeld is overwegend Barcelona in de aanval met gevaarlijkere beter gecontroleerde acties met meer combinaties die lukken tegenover Juve die vaak 2 balcontacten hebben en dan de bal eigenlijk kwijt zijn maar dan “vanuit de kluts” nog een doelkans krijgen. Dit gebeurt 2x en de 2e keer valt er inderdaad de gelijkmaker waarop er een meid achter me zegt: ”dat zat er aan te komen”…. Daar ga ik dus echt inwendig van schuimen. Dan waren er ook nog een paar Juve aanhangers die zo luidruchtig aan het supporteren waren met scheldwoorden richting Messi, Neymar en Suarez, dat ik hoopte dat Barca direct zou scoren en ze weer hun kop zouden houden. “Suarez, suck my dick” was de favoriete tekst als Suarez op de grond lag voor een blessurebehandeling, waarop ik het niet kon laten te zeggen dat er achter me nog wel een meid stond die dat klusje misschien wel wilde klaren, want dan hielden én die meid én zij hun kop tenminste. Ik stelde me ook voor als mr. Suarez himself eraan zou beginnen en moest direct aan de internet-sekskannibaal van Rotenburg, Arwin Meiwes, denken die in 2002 bekend werd als Armin Menschenfresser, die voordat hij Bernd Jurgen Brandes ombracht zijn penis verorberde. In tegenstelling tot Arwin vraag ik me af of Luis de Juve supporter nog de kans zou geven ook een stukje van zijn eigen jodokus te proeven.

Eind goed al goed, want Barcelona fileerde uiteindelijk Juventus in de slotminuten definitief met 3-1. Ik neem nog een afzakkertje met Herman bij Broers en we maken het niet al te laat. De 20 extra kilometers met de stadsfiets geven voor zover ik voel geen problemen voor de knie.

Zondag 07-06

Enigszins brak blijf ik wat langer in bed liggen. Mijn voornemen te gaan kijken naar de competitiewedstrijd in Huizen lijkt in het water te vallen. Het is schitterend weer wederom en ik stap ook wel op de fiets maar zo’n 1,5 uur later dan gepland. Deze keer rijd ik via Hilversum en Laren naar Huizen en weer terug. De atletiekbaan in Huizen kon ik niet zo snel vinden en ik heb wat weinig geduld dus ik rijd via Laren een wat andere weg terug. Tempo gaat wat omhoog: met een beetje wind mee rijd ik al snel 38 per uur. Ook tekent de linker  quadriceps zich wat beter af; ik heb er goede hoop op over 2 weken eens met hardlopen te beginnen. Want ook lunges en squats gaan goed.